اخبار

چنین وقت‌هایی سعی می‌کنم خیلی فکر نکنم. خیلی دو دو تا چهارتا نکنم و فقط در تاریکی راه بروم؛ کی می‌داند تاریکی، روشنایی نیست؟
و یاد گرفتم خیلی به نتیجه‌اش نگاه نکنم؛ که البته همیشه راضی بودم.

عجیب نیست که این سفرها هم مثل داستان‌های خاموشان شده‌اند؟ یکی در حد طرح و یکی خوب و یکی ویژه و یکی باورنکردنی.
اما آیا می‌توان منکر لذت آن آیین باشکوه پیشانوشتن و نوشتن و بعد انتظار کشیدن برای صبح شد؟ تا یکی بیدار شود و بگویی: بخوان! نوشتم.
ممکن است این نوشته را یکی بخواند و بگوید خوب بود و دیگری بگوید مزخرف‌ترین.
اما مهم آن راه بود و هست.

این پیام یکی از همکاران کتابفروش است.
کاش می‌دانستند چه ذوقی کردم برای دیدن پیام‌شان
و رفتم به سال ۱۳۸۶ که برای تهیه گزارش به شهر زیبا و جادویی و افسانه‌ای‌شان رفته بودم.

این چند خط را یک #کتابفروش در #بجنورد نوشته.
برایم دقیقا یادآور نقشه‌ی راه #مینی_مالیست_ها ‌ست در #داستان که می‌گویند: کم زیاد است.

خوشحالم #کتابفروشی های‌مان #کتابخوان هستند

اراده کند، می‌روم برای دیدن‌اش؛ هم دیدن خودش و هم رفقای کتابخوان و هم دورهمی #خاموشان

از صبح حال غریبی دارم.
#کرمان برایم با #سیدمحسن_بنی_فاطمه خانه شد. از سال ۱۳۷۹ با هم حرف زده بودیم تا وقتی سال ۱۳۸۰ آمد به روزنامه و بغلش کردم. بعد هم با هم مجله ادبی قابیل را زنده نگاه داشتیم و همیشه با حال خوبی به رفقای داستان‌نویس کرمانی نگاه می‌کردم تا سال ۱۳۸۶ که #اژدهاکشان منتشر شده بود و به لطف آسیدمحسن دعوت شدم به کرمان و آمد به استقبال. و من کرمانی دیدم هم‌تای بهشت.

دعوت‌اید به نشست و گفتگوی ادبی
و رونمایی مجموعه‌داستان «خاموشان»
با حضور:

محمد کشاورز، داستان نویس شیرازی، در نشست بررسی آثار یوسف علیخانی به نقش برجسته ادبیات اقلیمی در شناساندن فرهنگ مناطق مختلف ایران به جامعه کتابخوان اشاره کرد. او با یادآوری نام‌هایی چون صادق چوبک، احمد محمود، امین فقیری و غلامحسین ساعدی، گفت این نوع ادبیات پس از اصلاحات ارضی و با ورود سپاه دانش و دیگر نهادهای مدرن به روستاها، مورد توجه و تحول جدی قرار گرفت.
نویسنده کتاب روباه شنی افزود: تفکرات شرق سوسیالیستی نیز در ترویج ادبیات اقلیمی تأثیرگذار بود از این رو در آثار نویسندگان اقلیمی، مردم اغلب پیچیده، گرفتار خرافات و فقر به تصویر کشیده شده‌اند. وی یادآور شد که در آثار محمود دولت‌آبادی، به‌ویژه در حوزه خراسان و سبزوار، این روایت‌ها به شکل واقع‌گرایانه‌تر و روایی‌تر ارائه شده‌اند. اما در آثار یوسف علیخانی، ضمن بیان خرافات و ترس‌ها، روان‌شناسی شخصیت‌ها نیز مورد واکاوی قرار می‌گیرد. شخصیت‌های علیخانی، در عین عینیت داشتن، دارای ذهنیت و درونیاتی هستند؛ آنها حادثه‌ای شگرف خلق نمی‌کنند بلکه صرفاً زندگی می‌کنند.

به گزارش تیتر یک آنلاین (https://titre1online.ir/wp-admin/post-new.php) به نقل از شهرمردم ، دستاورد آثار «علیخانی» تبدیل شدن به حافظه فرهنگی بخشی از ایران است، به گزارش محمد کشاورز: «خاموشان» بازتابی زنده از فرهنگ و زیست بومی الموت به گزارش فاطمه مقدم خبرنگار شهرمردم، (https://shahrmardomdaily.ir/) در بحبوبه بحران های اجتماعی شاید عمیق ترین مرهم بر زخم های جامعه انتشار کتابی از دل فرهنگ یک کشور باشد. کتابی که بازتاب‌دهنده هویتی غنی، سرشار از تاریخ و معنویت است؛ هویتی که طی ۴۰ سال اخیر عامدانه و غیر عامدانه تحقیر شده و کم اهمیت جلوه داده شده است.

اولین #کتابفروشی که چند ساعت بعد از انتشار #خاموشان زنگ زد و تبریک گفت #خانه_کتاب_بوشهر بود؛ آریا و آرشام (برادران صفری).
همان‌وقت دلم پرواز گرفت تا دریای زلال #بوشهر و مردم دوست‌داشتنی‌اش.

بعد که خبر دیدار و نقد خاموشان در #کتابفروشی_شیرازه #شیراز قطعی شد و بلیط گرفتم، توی دلم گفت کاش بی‌خبر سری هم به خانه‌کتاب‌بوشهر بزنم. گویی ریشه‌ی درختان فندق و جمبو و کنار به یک‌جا وصل باشد، خبر قلبم بهشان رسید و فوری آریا زنگ زد.
پخش گسترش در کمترین زمان ممکن، خاموشان را به بوشهر رساند.

همه‌ی شکوه دیدار دوستان #کتابخوان در #انزلی، با یک پیام شروع شد.
همان روزهای اول انتشار #خاموشان، خانم لیلا مسروری پیام داده بود که «این دفعه انزلی بیایین».
برای‌شان نوشتم «با افتخار. فقط پیدا کردن کتابفروشی با شما.»
در ده‌پانزده سال گذشته چند بار به نمایشگاه کتاب رشت رفته بودم، #خاما در #رشت رونمایی شده بود اما به شهرهای دیگر نرفته بودم هرگز.
گمانم بود اگر دیداری در آن برگزار شود نهایت چند نفری خواهند آمد و ...