
عادت داریم وقتی یکی از نویسندهها به دیدار مخاطبانشان میآیند به احترام قدمشان، پاقدمی بهشون تقدیم کنیم. اینطور هم نبوده که کسی مجبورمان کرده باشد، همیشه عشقی بوده و دلی. از همان دفعهی اول که «#مصطفی_رحماندوست» آمد تا دفعهای که «#فرهاد_حسن_زاده» قدمرنجه کرد تا امروز که «#افسانه_شعبان_نژاد» اینجا را به حضورش رنگی کرد. همیشه یه چیزی از اینجا بهشون میدهیم به یادگار.
امروز قبل از آمدن مهمان امروزمان، جیمانجان گفت «پته کرمانی بگذارم و جوراب میلکی و تعدادی کتاب؟»
خندیدم و گفتم «مهمانمان کرمانی است. بهش پته میدهی؟ میخواهی دستمان بیندازند که زیره به کرمان میبری؟»












