اوایل شهریور، صبحها با ذوقِ عجیبی میراندم تا سهروردی شمالی و بعد زنگ میزدم و پلهها را بالا میرفتم تا برسم جلو در. آقامحمدرضا در آوانامه را باز میکرد و مستقیم میرفتم توی استودیو و بکوب میخواندم؛ روزی سه ساعت.
بعد هم دیگر پیگیر نشدم. بارها دوستان کتابخوان پرسوجو میکردند که «پس کی میاد؟» و نهایت برایشان مینوشتم «از آوانامه بپرسید.»
همیشه هر جلسهای که در کتابفروشی برگزار میشد، بعدش تن و بدنام میلرزید که «مهربانجان چی میگه الان؟» و خوش به حال روزی که بعد جلسه، برایم مینوشتی «آفرین پسرجان. درخشیدی.» و حالا من منگام و گنگام و لال و کر و کور و هیچی نمیبینم و چون گمگشتهای بالبال میزنم دنبال نشانهای که بگویی تولد ۱۸ و ۸ امسال چطور بود.
وسط جلسه حس کردم میگی «بسه پسر! تولد نشر آموت و کتابفروشی است. چقدر بیراه میروی.» و هی مقاومت میکردم که «بیراه نمیروم. این بچهها همهشون عاشقات بودند. هیچکس به غیر ِ من ندیده بودت اما در همهشان زندهای تا همیشه. و امروز مجالی بود که ازت بگن.»
قبل از مراسم، یهو هوس کردم احمدرضا احمدی بشنوم؛ «در شب سرد زمستانی» نیما یوشیج. تا خواند و محمد نوری شروع کرد، پشت کردم به بچهها که نبینند اشکهایم را. این روزها جز آرمیتا، کسی ندیده اشکهایم را؛ و تو که ...
عکاسان: سیمین تیموری، فاطمه سعیدی، مهشید فهیم و زهرا توسلی
تازه نوشته بودم «غروب رسیدیم رامهرمز. نخلها همه غمگین. غروب، خونیتر از هر روز ...»
مهربانجان تندی آمد که «جمع کن این بساط رو. مگه من مُردهام که اینطور مرثیه مینویسی.»
گفتم «تازه میخواستم عکس ویلچرت رو بذارم توی پیج و زاری که ...»
زندگی کوتاه است / چاپ ۹ / قیمت ۴۵۰
سیاسنبو / چاپ ۶ / قیمت ۲۹۹
جاذبه میان ما / چاپ ۷ / قیمت ۴۵۱
ما شروعش می کنیم / چاپ ۳۵ / قیمت ۳۹۹
در صورت نداشتن موجودی میتوانید از پخش، سفارش دهید.
نگران نباش. دیروز به همه رفقای مترجم پیام دادم و پیگیر ترجمهها شدم. یکی دو نفر همچنان دنبال کتاب هستند و یکی دو نفر آخرهای کتابهایی هستند که پیشنهاد داده بودی ترجمه کنند و چند نفر هم دست و دلشان به کار نمیرود.
اولین و آخرین باری که بیخبر زنگ زدی، ۲۵ آبان بود. تازه رسیده بودم میلک. بیخبر رفته بودم که صبحاش بنویسم و غافلگیرت کنم؛ رُمانی که چند ساله بهت قولاش را دادم.
زنگ زدی. صدا نداشتی و از ده تا جملهات، یک جمله را هم متوجه نمیشدم. گفتی «بهتری» اما صدایت هنوز برنگشته بود. گفتی «نگرانی.» گفتم «نگران نباش.» گفتی «نگران آموت هستم.» گفتم «بچهها کمکام کردند و یک تعداد عکس گرفتم برای اینستاگرام.» گفتم «دیدی؟» گفتی «چشمهایم باز نمیشود خوب ببینم. هر چهل و هشت ساعت، خودم را به ویلچر میبندم و دو سه ساعتی میخوابم و ...»
نویسنده: فاطمه پرهام راد
انتشارات: نشر نگاه
تعداد صفحه: ۲۵۸
«از خوابهای نوۀ قدمبخیر و اوسولیبابا: نقد و بررسی آثار داستانی یوسف علیخانی» دریچهای به دنیای داستانی یوسف علیخانی، نویسندۀ معاصر ایرانی است. دنیایی که در مرز میان واقعیت و خیال و رویا ساخته و پرداخته شده است.
هر سال چنین روزهایی، بر فرش ِشادی راه میرفتم و میدیدم که میبینی و ذوق میکنی.
آموت را که راه انداختم، گفتی «کاری به آموتات ندارم.»
و همین هم بود که دورتر ایستاده بودی و سالی یکبار مرضیه را میفرستادی که کتابهای آن سال را برایت بیاورد.
