
همین الان دیدماش. دویدم و ذوقزده به آرمیتا و جیمان گفتم «توت داره. توت داره. موبایلم کو؟»
اصلا انگار نه انگار حالم بد بود. اصلا انگار نه انگار یک باری را امروز صبح بعد از هفتهشتماه از روی دوشام زمین گذاشته باشم و حالم هنوز بهتر نشده، با دیدن همین سه تا موچولو دنیا رو بهم دادند.
داد زدم «سه تا توت داده.»
شهریور پارسال بود که گفتند به خامای صوتی اجازهی انتشار ندادند. به هرجا مراجعه کردم، جوابی ندادند جز این که موضوع از بالاست. دسترسی به بالاتر از اداره کتاب ارشاد نداشتم. یکی همانجا بهم گرا داد که «تا جلو چاپیاش را نگرفتند، تیراژ بالا چاپ کن.»

١. جنگل/هارلن کوبن/محدثه احمدی
٢. جایی که خرچنگها آواز میخوانند/دیلیا اوئینز/آرتمیس مسعودی
٣. خاما / یوسف علیخانی
٤. اگر حقیقت این باشد/کالین هوور/عباس زارعی
٥. دریاچهی مهآلود/ریچل کین/مریم رفیعی

دیروز از پخش زنگ زدند که «چرا چکات را نقد نکردی؟»
گفتم «عمدا این روزها چندتا چکی را که دارم ، به بانک نبردم که فشاری بر کسی نیاید.»
می گوید «برو بابا! بروالان حساباش پر است. خالی بشه، ما نداریم ها.»
می گویم «من چک رو از شما گرفتم.»
می گوید «می دانی چقدر چک برگشته. بیش از دو میلیارد تومان از اواسط اسفند تا دیروز، خارج از پخش وارد کردیم که این چکهای مشتریها برنگردد.»