
اگرچه رمان #امواج_فلورانس بهظاهر شاخصههای رمان دیستوپیایی و ضدآرمانگرا را ندارد و خبری از جامعهی سرکوبگر و نظم سیاسی یا ایدئولوژیک معیوب در آن نیست
اما دیستوپیای درونی است
و مسالهاش:
تنهایی بنیادین انسان
ناتوانی از ارتباط واقعی
فرسایش معنا و هویت
حضور دائمی غیاب و مرگ
یوتوپیا (آرمانشهر) یعنی دنیایی ایدهآل و خوب،
دیستوپیا یا (ضد آرمانشهر) یعنی کابوسِ همان رؤیا




