
نهایت #محمود_دولت_آبادی را میشناختیم و علیاشرف درویشیان و صمد بهرنگی و جلال آل احمد و صادق چوبک و صادق هدایت را. هیچوقت فکر نمیکردم روزی بتوانم نگاهاش کنم از نزدیک و بگویم که «استاد!» و ناراحت بشود که «ادبیات استادی برندارد» و خجالت بکشم و بگویم «بزرگامرد!»
و بعد بگردد دنبال کلمهای که عقبام براند.
تا امروز واقعیتاش اصلا فکر نکرده بودم در اینهمه سال که با اینهمه نویسنده و مترجم، گفتگو کردم، چرا هیچوقت به سرم نزده که با «محمود دولتآبادی» گفتگو کنم. شاید کتاب باشکوه «ما نیز مردمی هستیم» به اندازهی کافی، این نویسندهی باشکوه را به گفتگو گرفته و معتقدم نویسنده باید به جای این وقتگذرانیها، بنویسد.