
بايد از چشمهايشان ميفهميدم خواهر و برادرند. گاهي بين ساعت ششونيم تا هفتونيم كتابفروشي غلغله ميشود و آدم خودش را ميبازد. تنها هم كه باشي، نميداني كتاب حساب كني يا با كسي حرف بزني يا سوالات مخاطبان را جواب بدهي و ... همين ميشود كه دو تا خواهر و برادر را اشتباهي دوستدختر دوستپسر ميبيني و بعد خجالتزده ميشوي.
البته خيلي ماجراي پيچيدهاي نبود. با چشمهاي مهرباناش آمد و گفت «چقدر اين كتابهاي پالتويي نشر هرمس ارزان هستند.»
گفتم «خيلي. اما اميدوارم در تجديدچاپ خيلي گرون نشوند.»

«هادي حسينزادگان» مدير پخش ققنوس يكبار بهم گفت «هر وقت كتابفروشي آموت به جايي رسيد كه بيستدرصد فروشات از كتابهاي نشر آموت شد و هشتاد درصدش از فروش كتابهاي ناشران ديگر، آن وقت به تو ميشود گفت كتابفروش واقعي!»
واقعيتاش اين جمله را همان دو سه هفته اول كه گفت، گفتم «چه بيربط ميگه!»
اين جمله را زماني گفته بود كه قبلش ازم پرسيده بود «اين مدت چطور بوده فروش؟»
و من مبلغ گفتم. گفت «مبلغ نميخوام عزيزجان! ميخوام درصد بدونم.»

مهلا و پژمان از قديميترين دوستان كتابفروشي آموت هستند. خيلي زود هم اينجا شد خانهشان. اولينبار كلي خريد كرده بودند كه يكبار آن اوايل عكسشان منتشر شده در صفحه اينستاگراممان. پژمان ميگويد «آي پشت سرتون حرف زديم ها. گفتيم يارو سبيل گذاشته و اداي نويسندهها رو درآورده!»
مهلا ميگويد «بعد رفتيم توي اينترنت سرچ داديم و ديديم كلي كتاب نوشتيد و كلي جايزه گرفتيد براي كتابهاتون.»
پژمان ميگويد «تعجب كرديم چرا خودتان را همان دفعهي اول معرفي نكرديد!»
يادمه سر به سرشون گذاشتم بار دوم و گفتم «آن كه شما در اينترنت ديديد، برادر دوقلويم هست.»

وارد شد و گفت «های!»
نگاه كردم به قد تركهای و بلندش و از جايم بلند شدم. اتوماتيك از دهانام بيرون پريد «ولكام.»
گفت «انگليش بوك؟»
كلمهام نيامد. دست دراز كردم و با انگشت، قفسههاي انگليسی را نشاناش دادم و گفتم «اونجا!»
بعد فكر كردم «اونجا» چی میشد به انگليسی؟

پدربزرگ و مادربزرگ از يكطرف داشتند براي خودشان كتاب ميخريدند. از يكطرف دخترها و از يكطرف هم نوهها؛ يكباره احساس كردم كتابفروشي چه شلوغ شد ها!
مشغول يادداشتهاي خودم بودم كه ديدم دختر سيزده سالهاي پرسيد «چه كتابي مناسب من هست؟»