گفت‌وگوها

مصاحبه کننده: سید نوید سیدعلی‌اکبر

۱. آیا در کودکی و نوجوانی‌تان فکر می‌کردید که نویسنده شوید؟

نه، در کودکی نه. اما در نوجوانی می‌دانستم که نوشتن و نویسنده شدن را دوست دارم. البته به چشم شغل به نوشتن نگاه نمی‌کردم و اگر کسی ازمن می‌پرسید: «می‌خواهی چه کاره بشوی؟» فوری جواب می‌دادم خلبان! بعد که همه بهم می‌خندیدند، جواب من در برابر سؤال «می‌خواهی چه کاره بشوی؟» این بود: «می‌خواهم وکیل بشوم!!!» و باز هم خنده حضار! حالا چطوری توی سرم رفته بود که خلبان یا وکیل بشوم، نمی‌دانم. اصلاً این‌که چطور با آن همه تحویل گرفته نشدن زنده ماندم را هم نمی‌دانم!

شرایط اقتصادی کتابخوان‌ها را به سمت نسخه‌های الکترونیک می‌برد

علی نعیمی: این روزها سومین رمان بهنام ناصح نویسنده و روزنامه‌نگار ایرانی به چاپ رسیده و وارد بازار کتاب شده است.

ناصح که پیش از این پیشینه نوشتن ۲ رمان «ایراندخت» و «پروانه‌ای روی شانه» را داشته در سومین اثر خود یعنی «خاطرات خانه ابری» به سراغ فضای جدیدی رفته است. ناصح به خاطر ۲ اثر قبلی خود برنده جایزه‌های مختلف ادبی شده است و نشر آموت سومین رمان او را به سیاق ۲ اثر پیشین او به چاپ رسانده است. با بهنام ناصح پیرامون کتاب تازه‌اش و اوضاع نشر و اقتصاد نشر صحبت کردیم که در ادامه می‌خوانید.

بهنام ناصح، نویسنده با اعلام خبر انتشار کتاب جدیدش به نام خاطرات خانه ی ابری گفت: کتاب جدیدم نسبت به دو رمان قبلی قصه‌گوتر است و در واقع این کتاب ادای دینی است به خاطراتی که در زادگاهم، رشت شنیده‌ام؛ چراکه هسته اولیه و ایده این رمان از خاطرات مختلف دوستان، فامیل و اقوام می‌آید.

به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، طی روزهای گذشته سومین رمان بهنام ناصح با عنوان «خاطرات خانه‌ی ابری» راهی بازار نشر شد. این کتاب هم مانند دو کتاب «ایراندخت» و «پروانه‌ای روی شانه» از سوی انتشارات آموت راهی بازار نشر شده است. 

وندیداد امین: «قبلا فکر می‌کردم همه ‌چیز سیاه ‌و سفید است و هر جرمی باید مجازات شود... کیتی دروغ‌گو بود. او فردی فریبکار، دزد و شاید حتی مسموم بود اما از طرفی یک زن جوان بدبخت و آسیب‌پذیر بود که سرنوشت با او بازی وحشتناکی کرده بود. از طرفی هم می‌دانستم که او می‌توانست مهربان، دلسوز و صمیمی باشد. شاید او برای برخورد با ماجراها از راه اشتباهی واردشده بود اما از کجا معلوم که اگر من جای او بودم، طور دیگری عمل می‌کردم؟» (وقتی خاطرات دروغ می‌گویند، چاپ دوم، ص 338).

آرتمیس مسعودی دانش‌آموخته کارشناسی مترجمی زبان انگلیسی و کارشناسی ارشد زبان‌شناسی همگانی است. وی مترجمِ چندین رمان از جمله «ما تمامش می‌کنیم»، «الینور آلیفنت کاملا خوب است» و «وقتی خاطرات دروغ می‌گویند» است. همچنین کتاب‌هایی در حوزه روانشناسی خودیاری و شاد بودن، راه‌حل‌های عملی برای مقابله با استرس و افزایش آگاهی هیجانی کودکان را در کارنامه خود دارد که از آن جمله می‌توان پروژه شادی را نام برد. با این مترجم ادبی در رابطه با ادبیات و مسائلی در خصوص جامعه‌شناسی ادبیات گفت‌وگویی صورت دادیم که در ادامه می‌خوانید.

*سمیرا سهرابی

نوشتن مانند دارو برای نویسنده است

من نویسنده­ای «تجربی» هستم و سراغ «تجربه­»های تازه بروم

بیژن بیجاری بعد از وقفه‌ای شانزده‌ساله یک‌بار دیگر با بازنشر آثارش به ویترین ادبیات داستانی معاصر فارسی بازگشته است: حضوری هرچند فعلا با بازنشر آثارش که سال‌ها پیش توسط نشر نیلوفر (به‌همت زنده‌یاد هوشنگ گلشیری) و مرکز منتشر شده بود، اما جای بسی خوشوقتی است که به‌تازگی یوسف علیخانی که سال‌ها یپش در حکم روزنامه‌نگار و داستان‌نویس با وی در کتاب «نسل سوم داستان‌نویسی امروز» مصاحبه کرده بود، حالا به‌عنوان ناشر، سه مجموعه‌داستان (عرصه‌های کسالت‌، پرگار، قصه‌های مکرر) و دو رمان (تماشای یک رویای تباه‌شده، باغ سرخ) را در دو کتاب از سوی نشر آموت منتشر کرده. بیژن بیجاری بیش از چهار دهه است که می‌نویسد. کارهای اولیه او در نشریات معتبر دهه پنجاه -فردوسی و نگين- و بعدها در دهه هفتاد –آدينه، دنيای سخن، تكاپو و كلک- منتشر می‌شد. با انتشار کتاب‌های بیجاری در دهه هفتاد، نویسنده‌ها و منتقدان در ستایش آثار او قلم زدند، از جمله شهریار مندنی‌پور و خسرو دوامی. بیجاری متولد 1330 در اصفهان است که از اواخر دهه هفتاد به امریکا مهاجرت کرد. آنچه می‌خوانید گفت‌وگو با ایشان به‌مناسبت بازنشر آثارش است.

دو رمان مشهور #لیان_موریارتی به فارسی ترجمه شد
نگاهی به #راز_شوهر و #دروغ_های_کوچک_بزرگ با ترجمه‌ی #سحر_حسابی

به گزارش روزنامه‌ی آرمان

- آرچر به خاطر وقتی که در اختیارمون گذاشتی، خیلی ازت ممنونیم. باعث افتخاره که اینجا کنارمون هستی. برای شروع، اوضاع تو و بری چطوره؟

آرچر: عالی. حسابی سرمون با سه تا بچه کوچولو شلوغه؛ اما من قدر هر ثانیه از این زندگی رو می‌دونم؛ چون هیچ‌وقت فکر نمی‌کردم یه روزی به دستش بیارم.

- پدر بودن چه تاثیری روی زندگیت گذاشته؟

آرچر: کلی خنده و یه دنیا لذت وارد زندگیم کرده. یه‌وقت‌هایی، درموندگی و استیصال هم هست؛ اما من می‌دونم داشتن یه زندگی ایزوله و تنها چجوریه؛ بنابراین هرلحظه درموندگی و دیوونگی‌های زندگی خانوادگی رو به تنهایی ترجیح می‌دم.

- دوست داری بچه‌هات ازت چی یاد بگیرن؟

آرچر: دوست دارم یاد بگیرن که هیچ کتابی رو از روی طرح روی جلدش قضاوت نکنن و بدونن هر آدمی قصه‌ای داره؛ قبل از اینکه قضاوتش کنن، قصه‌ش رو بشنون. امیدوارم بچه‌هام از اون آدم‌هایی بشن که حاضرن از راه خودشون بیرون بزنن تا همه رو به حساب بیارن.

- به نظرت جمله ی «دوستت دارم» باید به زبون بیاد تا واقعی به نظر برسه؟

گفتگوی سندی مومنی با «يوسف عليخانی» به مناسبت انتشار رمان تازه‌اش «خاما»

تجربه؛ ماهنامه هنر و ادبیات. شماره‌ی ۱۳۱. خرداد ۱۳۹۷

آیا مخاطبان و طرفداران جوجو‌ مویز، باید منتظر ترجمه دیگر کتاب‌های این نویسنده به قلم شما باشند؟
        
من پنج کتاب از ۱۳ اثر جوجو‌مویز را ترجمه کرده‌ام. ترجمه ششمین کتاب هم به پایان رسیده و به زودی منتشر می‌شود. کتاب‌های دیگر این نویسنده را با توجه به تفاوت‌های فرهنگی ترجمه نکرده‌ام چراکه احتمال حذف بخش‌های زیادی از آن وجود دارد. یکی از اصول من در انتخاب کتاب این است که کمترین حذف را داشته باشد. اگر احتمال بدهم ترجمه حذف‌های زیادی خواهد داشت برای ترجمه انتخابش نمی‌کنم و به اصطلاح از فهرست ترجمه خط خورده‌اند.

گفتگوی کامل مریم مفتاحی، مترجم آثار جوجو مویز را با خبرگزاری ایبنا از لینک زیر بخوانید.


http://www.ibna.ir/fa/doc/longint/262038